Pasztet z wątróbki cielęcej

Pasztety. Dość niebezpieczny temat, ten sklepowy oczywiście. Choć pod namiotem pasztet z Kogucikiem zawsze smakował, szczególnie pomidorowy ;). Z domowym jest łatwiej. W sumie z wątróbki, to nie pasztet a pasztetowa, wątrobianka lub leberka. Zwał jak zwał, ale całą zabawę można zacząć dopiero gdy ową wątróbkę cielęcą się dostanie, bo w ponad pół milionowym mieście nie jest to takie proste. Jak usłyszałam u jednego rzeźnika – towar nie do dostania, całość idzie na eksport do Francji. A jednak, udało się :).

Choć po próbie smaku, uznałam, że nie wyczuwam żadnej wyjątkowości tejże wątroby. Może się nie znam, ale nie rozumiem tego fenomenu i zachwytu Francuzów. No ale to oceńcie sami.

pasztet-TAG

Składniki
  • 400 g wątróbki cielęcej (albo i indycznej)
  • 45 g słoniny
  • jedna cebula
  • łyżka masła
  • 100 ml czerwonego wytrawnego wina
  • 100 ml bulionu
  • sól i pieprz

Przygotowanie
  1. Oczyszczoną wątróbkę pokrój w kostkę.
  2. Posiekaj cebulę.
  3. Pokrój słoninę w kosteczkę.
  4. Na patelni podsmaż słoninę i cebulę, następnie dorzuć wątróbkę i duś.
  5. Do wystudzonej wątróbki dodaj masło, wino, sól i pieprz i całość zmiel.
  6. Jeżeli masa jest za sucha dodaj bulionu.
Smacznego

 

Sękacz

Niedziela, czas na ciacho :).

Wprawdzie nie posiadam paleniska i obrotowego wałka w ogrodzie, ale odkryłam, że sękacz można upiec bez tych wynalazków. W piekarniku, w tortownicy dokładniej. Samo przygotowanie nie jest zbyt trudne, jedynie czasochłonne, ponieważ po włożeniu do pieca, co 5 minut należy dokładać kolejne warstwy ciasta. Sękacz sam się nie upiecze niestety. Mimo to warto. Ciasto jest wilgotne, lekko waniliowe, delikatne i ma widoczne warstwy, choć oryginału wyglądem nie przypomina.

Co prawda ciasto zostało wczoraj zniszczone przez bandę dzikich zwierząt, ale jeden kawałek ukryłam, na deser jak znalazł.

Smacznego.

SAMSUNG CSC

 

Składniki
  • 250 g masła
  • 200 g cukru
  • łyżka cukru waniliowego
  • 150 g mąki krupczatki
  • 110 g mąki ziemniaczanej
  • 6 jajek
  • 50 g zmielonych migdałów

Przygotowanie
  1. Utrzyj masło z cukrem na puszystą masę.
  2. Dalej mieszając dodaj żółtka, następnie cukier, migdały i mąkę.
  3. Nagrzej piekarnik do 200°C.
  4. Wysmaruj formę i wylej pierwszą warstwę ciasta (im cieńsza tym lepsza).
  5. Piecz 5 minut, gdy wierzch się zrumieni, wyłóż kolejną warstwę i tak w kółko, aż skończy się ciasto.
  6. Ciasto wyjmij gdy ostatnia warstwa się przyrumieni.

 

Ser jabłkowy

Brzmi dziwnie, bardzo. Ser jabłkowy nie ma jednak nic wspólnego z nabiałem. Jest to rodzaj bardzo słodkiego deseru, forma zwartej, jabłkowej marmolady. Podobne słodycze wytwarza się na południowym – wschodzie Europy. Próbowałam tureckich i irańskich cukierków lokum. Jest to galaretka owocowa, mocno zwarta, z kawałkami orzechów czy migdałów. Litewski ser jest bardzo podobny zarówno w smaku i konsystencji.

Nie wiem czy coś podobnego znajdziemy u nas, mam nadzieję, bo uwielbiam takie ciągnące się, gumowate przysmaki. Na szczęście przygotowanie tego deseru nie jest zbyt skomplikowane, a nie ma nic lepszego niż własne słodycze :).

ser-jabłkowy-TAGwww

Składniki
  • 2 kg jabłek – ja wybrałam kwaśne
  • cukier
  • garść orzechów lub migdałów – ja wybrałam włoskie

Przygotowanie
  1. Upiecz obrane jabłka do miękkości.
  2. Przetrzyj je przez sito i zważ.
  3. Na każdy kilogram musu należy dodać 200 g cukru.
  4. Przełóż mus do garnka, dodaj cukier i gotuj mieszając na małym ogniu, do momentu aż masa mocno zgęstnieje i zmieni kolor na ciemny bursztyn (około 30 minut). Uważaj, bo masa łatwo się przypala.
  5. Dodaj do masy orzechy i wymieszaj.
  6. Teraz możecie wybrać dalszą drogę postępowania (druga wydaje mi się łatwiejsza),
Sposób 1:
  1. Przełóż masę do bawełnianego woreczka (takiego jak do produkcji serów), zawiąż worek i uformuj w spłaszczoną kroplę. Następnie powieś w ciepłym, przewiewnym miejscu. Ser powinien być gotowy po 4, 5 dniach.
Sposób 2:
  1. Wyłóż masę na blachę wyścieloną papierem do pieczenia. Warstwa masy nie powinna być grubsza niż 1 cm.
  2. Susz ser w piekarniku w temperaturze od 50°C do 90°C przez kilka godzin, co jakiś czas kontrolując. Wyższa temperatura przypali, a nie wysusz ser. masa powinna być elastyczna.
  3. Gdy będzie gotowy, pokrój ser w dowolne kształty.
Gotowe :)

 

Kanapki z ogórkiem i miodem

Taki zestaw pokazała mi mama, nie widziałam w tym nic dziwnego, tylko wyśmienite śniadanie. Wszyscy zawsze się dziwili, a ci nieświadomi wręcz krzywili. Chleb (taki żytni z kminkiem najlepiej), zielony, świeży ogórek, miód i orzechy. Po kilkunastu latach spożywania tej pyszności, okazało się, że to litewski wynalazek. Czyli pomysł na odkrywanie kuchni świata, nie tylko poszerza horyzonty, a i uświadamia.

Może kanapka nie jest czymś niesamowitym, daniem dnia, czy oryginalną potrawą. Niezbyt na nią zwracamy uwagę, nie przywiązujemy większej wagi, a to ona zazwyczaj stanowi podstawę najważniejszego posiłku, z nią rozpoczynamy dzień, tak więc i post został jej poświęcony. Takie przypomnienie o rzeczach (nie)zwykłych.

SAMSUNG CSC

Składniki
  • kromki dowolnego chleba
  • plastry świeżego, zielonego ogórka
  • miód jaki lubisz
  • orzechy laskowe, włoskie, migdały, itp.
  • ewentualnie masło

Przygotowanie
  1. Po prostu zrób kanapkę :).

 

Cepeliny – Didžkukuliai

Cepeliny i kartacze to po prostu pyzy ziemniaczane z mięsem. Nazwy dwie, bo o kształt się rozchodzi. Cepeliny – jak sterowce, podłużne. Kartacz – artyleryjski pocisk odłamkowy, a dawno temu zwykła kula armatnia. Brzmi potężnie, ciężko, no i takie są owe pyzy. Sycące. Dwa mnie pobiły, ale było warto. Kolejny raz połączenie ziemniaka i mięsa robi robotę. Do tego skwarki i cebulka, a żeby dodać trochę witamin, można przygotować chrupiące czipsy jarmużowe.

Zdjęcie zrobiłam, choć mało atrakcyjnie wyszło – szaro-żółta klucha w zbliżeniu z boczkiem nie zachęca, można było lepszy kadr, czy scenografię dobrać, no ale ja dopiero przygodę z fotografia zaczynam, a cepelinów już nie ma – dziwne… . Dlatego poniżej fotografia dla tych, co nie wiedzą jak wyglądała maszyna skonstruowana w 1900 roku przez pana Ferdinanda von Zeppelina – tutaj wersja amerykańska.

cepelinhttp://goo.gl/HUJGYk

Składniki
Ciasto:
  • 3 ugotowane ziemniaki
  • 6 surowych ziemniaków
  • 1-2 łyżki mąki ziemniaczanej (w zależności od ilości skrobi)
  • łyżeczka soli
Farsz:
  • 500 g mielonego mięsa wołowego lub wieprzowego (ja wolę wołowinę, ale im tłustsze mięso, tym podobno lepiej)
  • 2 cebule
  • 200 ml bulionu wołowego
  • po łyżeczce soli, pieprzu
  • łyżka majeranku
Czipsy:
  • kilka liści jarmużu
  • oliwa
  • sól

Przygotowanie
Ciasto:
  1. Surowe ziemniaki zetrzyj na najdrobniejszych oczkach i odsącz na sicie lub przez gazę.
  2. Ugotowane ziemniaki dokładnie rozdrobnij (praską, ręcznie lub maszynką do mielenia) i wymieszaj z surowymi. Dodaj mąkę i przyprawy. Wymerdaj.
Farsz:
  1. Posiekaj i podsmaż cebulę.
  2. Mięso wymieszaj z przyprawami i przestudzoną cebulą, dodaj tyle bulionu ile wchłonie mięso – farsz nie może pływać.
Czipsy:
  1. Odkrój grubą część łodygi, potnij jarmuż na mniejsze kawałki, spryska oliwą i lekko posól. Ułóż na blaszce wyścielonej papierem do pieczenia. Wsadź blaszkę do nagrzanego do 140°C piekarnika i piecz około 5 minut, sprawdzając co jakiś czas, czy się nie przypalają.
Cepeliny:
  1. W dużym garnku zagotuj osoloną wodę.
  2. Nabieraj garść masy ziemniaczanej, spłaszcz ją w dłoni i na środek nałóż mięso – jak najwięcej się da, następnie zawiń boki i w dłoniach formuj kształt cepelina. Mięso nie może przebijać przez ciasto. Po pierwszym będziesz wiedział o co chodzi :).
  3. Ugotuj pierwszego cepelina (15 minut), żeby sprawdzić czy farsz jest odpowiednio doprawiony, a ciasto się nie rozpływa. Woda powinna być gorąca i lekko pykać. Jeżeli ciasto się rozpływa, dodaj do niego więcej mąki.
  4. Formuj kolejne cepeliny i gotuj :).

 

Kugelis – babka ziemniaczana

Na dzień babci litewska babka ziemniaczana :).

To właśnie u babci jadłam ją po raz pierwszy. Wrażenie niezapomniane, bo jak można zapomnieć najlepszą mieszankę smaków: ziemniak, boczek, cebula. Sama babka smakuje jak podrasowany placek ziemniaczany, chrupiąca skórka, mokry, lepki i smakowity środek.

Wypieczenie jest kwestią gustu. Ja zdecydowanie wolę mocno spieczoną, taką na granicy spalenia, tak, żeby kontrast między środkiem, a skórką był jak największy. A co do środka. Lepsze jest wrogiem dobrego, dlatego nie ulepszałabym wnętrza żadnymi dodatkami. Prostota zdecydowanie wygrywa.

babka-ziemniaczana-TAG

Składniki
  • 1,5 kg ziemniaków
  • 35 dag boczku wędzonego
  • 3 średnie cebule
  • 2 jajka
  • 1 łyżka mąki ziemniaczanej
  • 3 łyżki mąki pszennej
  • łyżka majeranku
  • łyżeczka soli
  • łyżeczka pieprzu czarnego mielonego

Przygotowanie
  1. Pokrój boczek w kostkę, a cebule posiekaj. Na patelni podsmaż wolno boczek na skwarki jakie lubisz, pod koniec dodaj cebulę i smaż do miękkości.
  2. Zetrzyj obrane ziemniaki na najmniejszych oczkach i odsącz je na sicie lub przełóż na gazę i wyciśnij sok.
  3. Do masy z pyrek dodaj przyprawy, mąki, jajka i przestudzony boczek z cebulką. Wszystko dokładnie wymieszaj.
  4. Formę przesmaruj masłem i oprósz bułka tartą. Przełóż babkę tak, aby nie była wyższa niż 10 cm.
  5. Piecz przez godzinę w piekarniku nagrzanym do 200°C.
Uwaga
  1. Po 40 minutach sprawdź jak wygląda babka, ponieważ od jej grubości zależy czas pieczenia. Jeżeli uznasz, że skórka jest wystarczająco przyrumieniona, skończ pieczenie.

 

 

 

Kołduny

Klasyka. Małe pierożki, strzelające, idealne same, z barszczem czy rosołem. Zawsze.

Uszka szykuję raz w roku, na święta. Szykuję, w sumie to zlepiam, bo ciasto nigdy mi nie wyszło. Przepis mamy, mama obok, ja zagniatam i kamień. Zagniata mama, a ciasto miękkie, plastyczne, idealne. Tak jest zawsze. Czas na kołduny. Farsz gotowy, ze strachem patrzę na mąkę. Adama nie ma, a to on zawsze ciasta zagniata. Mieszam wszystko, gniotę i twardo. Ale się nie poddaję, zagniatam dalej. Odkładam ciasto pod folię i odchodzę zrezygnowana. Po dwóch godzinach Adam wraca, a ja podejmuję próbę rozwałkowania ciasta. Cud. Ciasto idealne, nie przykleja się, łatwo rozwałkowuje, nie rwie, skleja bez wody i jest pyszne. Nawet, pokuszę się o stwierdzenie, że osiągnęłam lewel mamy, a może i lepiej…

Co do składników. Stara kuchnia litewska, to nie dieta dla dzisiejszego człowieka, tylko ciężko pracującego fizycznie Litwina. Łój wołowy widnieje w oryginalnych przepisach. Ciężko go zdobyć, mi się nie udało, więc użyłam słoniny. Koniecznie trzeba użyć tych dodatków, bez nich nadzienie jest suche, a pierożki nie strzelają :).

SAMSUNG CSC

Składniki
Ciasto:
  • 0,5 kg mąki pszennej
  • 250 ml ciepłej wody
  • płaska łyżeczka soli
  • białko jednego jajka
Farsz:
  • 30 dkg mielonej wołowiny (ja użyłam krzyżowej)
  • 10 dkg mielonego łoju wołowego/słoniny
  • żółtko z jednego jajka
  • 200 ml bulionu wołowego
  • sól
  • pieprz
  • majeranek – dużo
  • drobno posiekana cebula
  • 2 ząbki czosnku

Przygotowanie
Ciasto:
  1. Przesiej mąkę, dodaj sól, białko i wodę i zagniataj na stolnicy, aż ciasto będzie gładkie i plastyczne. Jeżeli jest trochę twarde, nie przejmuj się. Zawiń ciasto w folie spożywczą i odłóż w ciepłe miejsce na godzinę, dwie.
Farsz:
  1. Podsmaż cebulę z czosnkiem, ostudź i dodaj do mięsa wraz z pozostałymi składnikami i wyrób ciasto do połączenia składników. Farsz przez słoninę czy łój lepi się do dłoni, ale dzięki nim kołduny są takie soczyste. Dodawaj bulionu do momentu, aż mięso przestanie go wchłaniać. Farsz nie powinien pływać.
Kołduny:
  1. Rozwałkuj ciasto, wytnij z niego małe kółka, nakładaj farsz i sklejaj w uszka. Mi wyszło 105 sztuk, więcej niż na Wigilię :).
  2. Pierożki układaj na obsypanej mąką desce.
  3. Gotuj w gorącej i osolonej wodzie (musi bulgotać przed wsadzeniem kołdunów). Po 3 minutach od wypłynięcia są już gotowe.

 

Chleb litewski

Od dawna piekę swój chleb, ale ten pobił poprzednie bochenki. Pomimo, że chleb jest wyłącznie żytni, to jest lekki i puszysty, lekko kwaskowaty, a dodatek kminku idealnie dopełnia smak, co nie przeszkadza w tym, żeby zjeść go z powidłami.

Jeżeli nie posiadacie zakwasu, bez problemu możecie przygotować go w domu – przepis na domowy zakwas żytni. Drugim problemem jest często znalezienie mąki. Jeżeli nie możecie znaleźć obu typów mąki, można upiec chleb z jednego, ważne żeby była to mąka żytnia, typ jest mniej istotny – przetestowałam :).

Kindziuk to tradycyjna litewska wędlina, może bym się pokusiła o jej zrobienie, ale zabiera to od 18 miesięcy do 3 lat, no i ze zdobyciem świńskiego żołądka bym miała mały problem. Ale wędlina jest pyszna, dlatego po prostu kupiłam ją w sklepie.

chleb-TAG

 

Składniki
  • 100 g zakwasu żytniego – mi zostaje po poprzednich wypiekach, ale zawsze możecie go zrobić sami od podstaw
  • 80 g mąki żytniej – typ 720
  • 300 g mąki żytniej sitkowej – typ 1400
  • 5 g kminku
  • 10 g soli
  • 30 g marmolady śliwkowej
  • 350 ml wody o temperaturze pokojowej

Przygotowanie
Chleb przygotowuje się w 3 fazach:
faza I:
  1. Kminek wymieszaj z 50 ml wody.
  2. Dodaj zakwas i porządnie rozmieszaj.
  3. Dodaj 75 g mąki sitkowej i dokładnie wymieszaj.
  4. Całość przykryj folią i odstaw w ciepłe miejsce na 10 godzin (albo na noc).
faza II:
  1. Do otrzymanej masy dodaj 125 ml wody i dokładnie rozmieszaj.
  2. Dodaj 125 g mąki sitkowej i mieszaj do momentu powstania jednolitej masy.
  3. Przykryj i odstaw na kolejne 8 godzin.
faza III:
  1. Do masy dodaj 175 ml wody, marmoladę i ponownie dokładnie rozmieszaj.
  2. Następnie dodaj sól i 80 g mąki żytniej i dokładnie mieszaj, przynajmniej 5 minut.
  3. Odejmij trzy łyżki do osobnego pojemnika – zakwas na kolejne chleby. Możesz go przechowywać do 3 tygodni w lodówce.
  4. Przełóż ciasto do foremki (uprzednio nasmaruj ją masłem i oprósz bułką tartą – łatwiej wyjmiesz chleb z formy) i odstaw na 2 godziny po przykryciem. W tym czasie ciasto wyrośnie, więc nie napełniaj formy do pełna.
Chleb wypiekamy dwufazowo w zaparowanym piekarniku.
  1. Najpierw w 230˚C przez 5 minut, następnie obniżamy temperaturę do 190˚C i pieczemy jeszcze przez 40 minut. Chleb wstaw do nagrzanego piekarnika.
  2. Po upieczeniu wyjmij chleb z formy i odstaw na raszki do wystygnięcia.
Smacznego :)